خبرگزاري علمي دانانيوز
شنبه 10/8/1393
صفحه اصلي | ارسال خبر | سفارش تبليغات | پيوندها | تماس با ما | RSS
دانانيوز در نشاني اينترنتي http://dananews.ir و http://dananews.netدر دسترس شماست *راهبرد دانانيوز؛ هويت ديني، تاريخ و تمدن ايراني، عزت و اقتدار ملي و جهاني ** ياري و همراهي شما، ضامن موفقيت دانانيوز است. شما مي توانيد اخبار و ديدگاههاي ارزشمندتان را براي ما ارسال نمائيد.*
گزيده اخبار
ارسال اين خبر به دوستان
12/3/1388 | ساعت 18:49:29 | كدخبر: 3453 | بازديد: 1593

همراه با تاريخ :

امام خميني(ره) از تولد تا رهبري




در روز بيستم جمادي الثاني 1320 هجري قمري، مطابق با 30 شهريور 1281 هجري شمسي (21 سپتامپر 1902 ميلادي) در شهرستان خمين، از توابع استان مركزي ايران در خانواده اي اهل علم و هجرت و جهاد و در خانداني از سلاله زهراي اطهر سلام الله عليها، روح الله الموسوي الخميني پاي بر خاكدان طبيعت نهاد.

او وارث سجاياي آباء و اجدادي بود كه نسل در نسل در كار هدايت مردم و كسب معارف الهي كوشيده اند. پدربزرگوار امام خميني، مرحوم آيت الله سيدمصطفي موسوي از معاصران مرحوم آيت الله العظمي ميرزاي شيرازي (رض)، پس از آن كه سالياني چند در نجف اشرف علوم و معارف اسلامي را فراگرفته و به درجه اجتهاد نايل آمده بود، به ايران بازگشت و در خمين ملجا مردم و هادي آنان درامور ديني بود. درحالي كه بيش از 5 ماه از ولادت روح الله نمي گذشت، طاغوتيان و خوانين تحت حمايت عمال حكومت وقت، نداي حق طلبي پدر را كه دربرابر زورگويي هايشان به مقاومت برخاسته بود، با گلوله پاسخ گفتند و در مسير خمين به اراك وي را به شهادت رساندند. بدين ترتيب امام خميني از اوان كودكي با رنج يتيمي آشنا و با مفهوم شهادت روبه رو شد.
     
امام خميني، دوران كودكي و نوجواني را تحت سرپرستي مادر مؤ منه اش (بانو هاجر) كه خود از خاندان علم و تقوا و از نوادگان مرحوم آيت الله خوانساري (صاحب زبده التصانيف) بوده است، همچنين نزد عمه مكرمه اش (صاحبه خانم) كه بانويي شجاع و حق جو بود، سپري كرد اما در سن 15 سالگي از نعمت وجود آن دو عزيز نيز محروم گرديد.
روحيه مبارزه و جهاد در راه خدا، ريشه در بينش اعتقادي و تربيت و محيط خانوادگي و شرايط سياسي و اجتماعي دوران زندگي آن حضرت داشته است. مبارزات ايشان از ابتداي نوجواني، آغاز و سير تكاملي آن به موازات تكامل ابعاد روحي و علمي ايشان از يك سو و اوضاع و احوال سياسي و اجتماعي ايران و جوامع اسلامي از سوي ديگر، در اشكال مختلف ادامه يافت و در سال 1340 و 1341 ماجراي انجمن هاي ايالتي و ولايتي فرصتي پديد آورد تا ايشان در رهبريت قيام و روحانيت ايفاي نقش كند و بدين ترتيب قيام سراسري روحانيت و ملت ايران در 15 خرداد سال 1342 با دو ويژگي برجسته يعني رهبري واحد امام خميني و اسلامي بودن انگيزه ها و شعارها و هدف هاي قيام، سرآغازي شد بر فصل نوين مبارزات ملت ايران كه بعدها تحت نام انقلاب اسلامي در جهان شناخته و معرفي شد.
كودتاي رضاخان در سوم اسفند 1299 شمسي كه بنا بر گواهي اسناد و مدارك تاريخي و غيرقابل خدشه به وسيله انگليس ها حمايت و سازماندهي شده بود هرچند كه به سلطنت قاجاريه پايان بخشيد و تا حدود حكومت ملوك الطوايفي خوانين و اشرار پراكنده را محدود ساخت اما در عوض آنچنان ديكتاتوري پديد آورد كه در سايه آن هزار فاميل بر سرنوشت ملت مظلوم ايران حاكم شدند و دودمان پهلوي به تنهايي عهده دار نقش سابق خوانين و اشرار گرديد.
    
درچنين شرايطي روحانيت ايران كه پس از وقايع نهضت مشروطيت درتنگناي هجوم بي وقفه دولت هاي وقت و عمال انگيسي از يك سو و دشمني هاي غرب باختگان روشنفكرمآب از سوي ديگر قرار داشت، براي دفاع از اسلام و حفظ موجوديت خويش به تكاپو افتاد. آيت الله العظمي حاج شيخ عبدالكريم حايري به دعوت علماي وقت قم از اراك به اين شهر هجرت كرد و اندكي پس از آن امام خميني كه با بهره گيري از استعداد فوق العاده خويش دروس مقدماتي و سطوح حوزه علميه را در خمين و اراك با سرعت طي كرده بود به قم هجرت كرد و عملاً در تحكيم موقعيت حوزه نو تا سيس قم مشاركتي فعال داشت.
     امام خميني كه با دقت شرايط سياسي جامعه و وضعيت حوزه ها را زيرنظر داشت و اطلاعات خويش را از طريق مطالعه مستمر كتب تاريخ معاصر و مجلات و روزنامه هاي وقت و رفت و آمد به تهران و درك محضر بزرگاني همچون آيت الله مدرس تكميل مي كرد، دريافته بود كه تنها نقطه اميد به رهايي و نجات از شرايط ذلت باري كه پس از شكست مشروطيت و پس از روي كار آوردن رضاخان پديد آمده است، بيداري حوزه هاي علميه و پيش از آن تضمين حيات حوزه ها و ارتباط معنوي مردم با روحانيت است. امام خميني در تعقيب هدف هاي ارزشمند خويش در سال 1328 طرح اصلاح اساس ساختار حوزه علميه را با همكاري آيت الله مرتضي حايري تهيه كرد و به آيت الله بروجردي (ره) پيشنهاد داد.
     پس از تصويب لايحه انجمن هاي ايالتي و ولايتي در مهر 1341 كه به موجب آن شرط مسلمان بودن، سوگند به قرآن كريم و مرد بودن انتخاب كنندگان و كانديداها تغيير مي يافت، امام خميني به همراه علماي بزرگ قم و تهران، دست به اعتراضات همه جانبه زدند.
     
نقش حضرت امام در روشن ساختن اهداف واقعي رژيم شاه و گوشزد كردن رسالت خطير علما و حوزه هاي علميه در اين شرايط بسيار مؤ ثر و كارساز بود. تلگراف ها و نامه هاي سرگشاده اعتراض آميز علما به شاه و اسدالله علم موجي از حمايت را در اقشار مختلف مردم برانگيخت. لحن تلگراف هاي امام خميني به شاه و نخست وزير تند و هشداردهنده بود. در يكي از اين تلگراف ها آمده بود: اينجانب مجدداً به شما نصيحت مي كنم كه به اطاعت خداوند متعال و قانون اساسي گردن نهيد و از عواقب وخيمه تخلف از قرآن و احكام علماي ملت و زعماي مسلمين و تخلف از قانون اساسي بترسيد و عمداً و بدون موجب مملكت را به خطر نيندازيد والا علماي اسلام درباره شما از اظهار عقيده خودداري نخواهند كرد.
     بدين ترتيب، ماجراي انجمن هاي ايالتي و ولايتي تجربه اي پيروز و گرانقدر براي ملت ايران به ويژه از آن جهت بود كه طي آن ويژگي هاي شخصيتي را شناختند كه از هرجهت براي رهبري امت اسلام شايسته بود. با وجود شكست شاه در ماجراي انجمن ها، فشار آمريكا براي انجام اصلاحات موردنظر ادامه يافت. شاه در دي ماه 1341 هجري شمسي اصول ششگانه اصلاحات خويش را برشمرد و خواستار رفراندوم شد. امام خميني بار ديگر مراجع و علماي قم را به نشست و چاره جويي دوباره فراخواند.
     با پيشنهاد امام خميني، عيد باستاني نوروز سال 1342 در اعتراض به اقدامات رژيم تحريم شد. در اعلاميه حضرت امام از انقلاب سفيد شاه به انقلاب سياه تعبير و همسويي شاه با اهداف آمريكا و اسرائيل افشا شده بود. از سوي ديگر، شاه درمورد آمادگي جامعه ايران براي انجام اصلاحات آمريكا به مقامات واشنگتن اطمينان داده بود و نام اصلاحات را انقلاب سفيد نهاده بود. مخالفت علما براي وي بسيار گران مي آمد.
     امام خميني در اجتماع مردم، بي پروا از شخص شاه به عنوان عامل اصلي جنايات و همپيمان با اسرائيل ياد مي كرد و مردم را به قيام فرامي خواند. او در سخنراني خود در روز دوازده فروردين 1342 شديداً از سكوت علماي قم و نجف و ديگر بلاد اسلامي درمقابل جنايات تازه رژيم انتقاد كرد و فرمود: امروز سكوت همراهي با دستگاه جبار است.
     حضرت امام روز بعد (13 فروردين 42) اعلاميه معروف خود را تحت عنوان شاه دوستي يعني غارتگري منتشر ساخت.
     سال 1342 با تحريم مراسم عيدنوروز آغاز و با خون مظلومان فيضيه خونرنگ شد. شاه بر انجام اصلاحات موردنظر آمريكا اصرار مي ورزيد و امام خميني بر آگاه كردن مردم و قيام آنان دربرابر دخالت هاي آمريكا و خيانت هاي شاه پافشاري داشت. در چهارده فروردين 1342 آيت الله العظمي حكيم از نجف طي تلگراف هايي به علما و مراجع ايران خواستار آن شد كه همگي به طور دسته جمعي به نجف هجرت كنند. اين پيشنهاد براي حفظ جان علما و كيان حوزه ها مطرح شده بود.
     حضرت امام بدون اعتنا به اين تهديدها، پاسخ تلگراف آيت الله العظمي حكيم را ارسال و در آن تا كيد كرد كه هجرت دسته جمعي علما و خالي كردن حوزه علميه قم به مصلحت نيست.
     ماه محرم 1342 كه مصادف با خردادماه بود، فرا رسيد. امام خميني از اين فرصت نهايت استفاده را در تحريك مردم به قيام عليه رژيم مستبد شاه به عمل آورد. امام خميني در عصر عاشوراي سال 1383 هجري قمري (13 خرداد 1342 شمسي) در مدرسه فيضيه نطق تاريخي خويش را كه آغازي بر قيام 15 خرداد بود، ايراد كرد. در همين سخنراني بود كه امام خميني با صداي بلند خطاب به شاه فرمود: آقا من به شما نصيحت مي كنم، اي آقاي شاه! اي جناب شاه! من به تو نصيحت مي كنم دست بردار از اين كارها، آقا اغفال مي كنند تو را. من ميل ندارم كه يك روز اگر بخواهند تو بروي، همه شكر كنند... اگر ديكته مي دهند دستت و مي گويند بخوان، در اطرافش فكر كن... نصيحت مرا بشنو... ربط مابين شاه و اسرائيل چيست كه سازمان امنيت مي گويد از اسرائيل حرف نزنيد.... مگر شاه اسرائيلي است؟
     شاه فرمان خاموش كردن قيام را صادر كرد. نخست جمع زيادي از ياران امام خميني در شامگاه 14 خرداد دستگيرشدند و ساعت سه سحرگاه پانزده خرداد 42، صدها كماندوي اعزامي از مركز، منزل حضرت امام را محاصره و ايشان را درحالي كه مشغول نماز شب بود دستگيركردند و سراسيمه به تهران برده و در بازداشتگاه باشگاه افسران زنداني و غروب آن روز به زندان قصر منتقل كردند. صبحگاه پانزده خرداد خبر دستگيري رهبر انقلاب به تهران، مشهد، شيراز و ديگر شهرها رسيد و وضعيتي مشابه قم پديد آورد.
     امام خميني، پس از 19 روز حبس در زندان قصر، به زنداني در پادگان نظامي عشرت آباد منتقل شد. با دستگيري رهبر نهضت و كشتار وحشيانه مردم در روز 15 خرداد 42، قيام ظاهراً سركوب شد. امام خميني در حبس از پاسخ گفتن به سؤ الات بازجويان، باشهامت و اعلام اينكه هيا ت حاكم در ايران و قوه قضائيه آن را غيرقانوني و فاقد صلاحيت مي داند، اجتناب ورزيد.
     در شامگاه 18 فروردين سال 1343 بدون اطلاع قبلي، امام خميني آزاد و به قم منتقل مي شود. به محض اطلاع مردم، شادماني سراسر شهر را فراگرفت و جشن هاي باشكوهي در مدرسه فيضيه و شهر به مدت چندروز برپا شد. اولين سالگرد قيام 15 خرداد در سال 1343 با صدور بيانيه مشترك امام خميني و ديگر مراجع تقليد و بيانيه هاي جداگانه حوزه هاي علميه گرامي داشته شد و به عنوان روز عزاي عمومي معرفي شد.
     سحرگاه 13 آبان 1343 دوباره كماندوهاي مسلح اعزامي از تهران، منزل امام خميني در قم را محاصره كردند. شگفت آنكه وقت بازداشت، همانند سال قبل مصادف با نيايش شبانه امام خميني بود. حضرت امام بازداشت و به همراه نيروهاي امنيتي مستقيماً به فرودگاه مهرآباد تهران اعزام شد و با يك فروند هواپيماي نظامي كه از قبل آماده شده بود، تحت الحفظ ما موران امنيتي و نظامي به آنكارا پرواز كرد. عصر آن روز، ساواك خبر تبعيد امام را به اتهام اقدام عليه امنيت كشور! در روزنامه ها منتشر ساخت. با انتشار اين خبر و به رغم فضاي خفقان، موجي از اعتراض ها به صورت تظاهرات در بازار تهران، تعطيلي طولاني مدت دروس حوزه ها و ارسال طومارها و نامه ها به سازمان هاي بين المللي و مراجع تقليد جلوه گر شد.
     تبعيد امام خميني از تركيه به عراق
     روز 13 مهرماه 1343 حضرت امام به همراه فرزندشان آيت الله حاج آقا مصطفي از تركيه به تبعيدگاه دوم، كشور عراق اعزام شدند. امام خميني پس از ورود به بغداد براي زيارت مرقد ائمه اطهار (ع) به شهرهاي كاظمين، سامرا و كربلا شتافت و يك هفته بعد به محل اصلي اقامت خود يعني نجف عزيمت كرد.
     دوران اقامت طولاني و 13 ساله امام خميني در نجف در شرايطي آغاز شد كه هر چند در ظاهر فشارها و محدوديت هاي مستقيم درحد ايران و تركيه وجود نداشت اما مخالفت ها و كارشكني ها و زخم زبان ها نه از جبهه دشمن رويارو بلكه از ناحيه روحاني نمايان و دنيا خواهان مخفي شده در لباس دين آنچنان گسترده و آزاردهنده بود كه امام با همه صبر و بردباري معروفش بارها از سختي شرايط مبارزه در اين سال ها به تلخي تمام ياد كرده است، ولي هيچ يك از اين مصائب و دشواري ها نتوانست او را از مسيري كه آگاهانه انتخاب كرده بود، بازدارد.
     امام خميني در تمام دوران تبعيد، به رغم دشواري هاي پديد آمده، هيچ گاه دست از مبارزه نكشيد و با سخنراني ها و پيام هاي خويش، اميد به پيروزي را در دل ها زنده نگاه مي داشت.
     نيمه دوم سال 1350 اختلافات رژيم بعثي عراق و شاه بالا گرفت و به اخراج و آواره شدن بسياري از ايرانيان مقيم عراق انجاميد. امام خميني طي تلگرافي به رئيس جمهوري عراق به شدت اقدامات اين رژيم را محكوم كرد. حضرت امام در اعتراض به شرايط پيش آمده تصميم به خروج از عراق گرفت اما حكام بغداد با آگاهي از پيامدهاي هجرت امام در آن شرايط، اجازه خروج ندادند. سال 1354 در سالگرد قيام 15 خرداد، مدرسه فيضيه قم بار ديگرشاهد قيام طلاب انقلابي بود. فريادهاي درود بر خميني و مرگ بر سلسله پهلوي به مدت دو روز ادامه داشت.
     شاه در ادامه سياست هاي مذهب ستيز خود در اسفند 1354 وقيحانه تاريخ رسمي كشور را از مبداء هجرت پيامراسلام به مبداء سلطنت شاهان هخامنشي تغيير داد. امام خميني درواكنشي سخت، فتوا به حرمت استفاده از تاريخ بي پايه شاهنشاهي داد. تحريم استفاده از اين مبداء موهوم تاريخي همانند تحريم حزب رستاخيز از سوي مردم ايران، استقبال شد.
     اوج گيري انقلاب اسلامي در سال 1356 و قيام مردم
     امام خميني كه به دقت تحولات جاري جهان و ايران را زيرنظر داشت، در مرداد 1356 طي پيامي اعلام كرد: اكنون به واسطه اوضاع داخلي و خارجي و انعكاس جنايات رژيم در مجامع و مطبوعات خارجي فرصتي است كه بايد مجامع علمي و فرهنگي و رجال وطنخواه و دانشجويان خارج و داخل و انجمن هاي اسلامي در هر جايي بي درنگ از آن استفاده كنند و بي پرده بپا خيزند.
     شهادت آيت الله حاج آقا مصطفي خميني در اول آبان 1356 و مراسم پرشكوهي كه در ايران برگزار شد، نقطه آغازي بر خيزش دوباره حوزه هاي علميه و قيام جامعه مذهبي ايران بود. امام خميني در همان زمان به گونه اي شگفت اين واقعه را از الطاف خفيه الهي ناميده بود. رژيم شاه با درج مقاله اي توهين آميز عليه امام در روزنامه اطلاعات، انتقام گرفت. اعتراض به اين مقاله، به قيام 19 دي ماه قم در سال 56 منجر شد.
     روز دوم مهر 1357 منزل امام در نجف به وسيله قواي بعثي محاصره شد. انعكاس اين خبر با خشم گسترده مسلمانان در ايران، عراق و ديگر كشورها مواجه شد. روز 12 مهر، امام خميني نجف را به قصد مرز كويت ترك گفت. دولت كويت با اشاره رژيم ايران از ورود امام به اين كشور جلوگيري كرد. قبلاً صحبت از هجرت امام به لبنان يا سوريه بود، اما ايشان پس از مشورت با فرزندشان (حجت الاسلام حاج سيداحمد خميني) تصميم به هجرت به پاريس گرفت.
     امام، در روز 14 مهر وارد پاريس و دو روز بعد در منزل يكي از ايرانيان در نوفل لوشاتو (حومه پاريس) مستقر شدند. ما موران كاخ اليزه نظر رئيس جمهوري فرانسه را مبني بر اجتناب از هرگونه فعاليت سياسي به امام ابلاغ كردند. ايشان نيز در واكنشي تند تصريح كرد كه اين گونه محدوديت ها خلاف ادعاي دموكراسي است و اگر او ناگزير شود تا از اين فرودگاه به آن فرودگاه و از اين كشور به آن كشور برود باز دست از هدف هايش نخواهد كشيد.
     امام خميني در دي ماه 57 شوراي انقلاب را تشكيل داد. شاه نيز پس از تشكيل شوراي سلطنت و اخذ را‡ ي اعتماد براي كابينه بختيار در روز 26 دي ماه از كشور فرار كرد. خبر در شهر تهران و سپس ايران پيچيد و مردم در خيابان ها به جشن و پايكوبي پرداختند.
     بازگشت به ايران پس از 14 سال تبعيد
     اوايل بهمن 57 خبر تصميم امام درمورد بازگشت به كشور منتشر شد. هركس كه مي شنيد اشك شوق فرو مي ريخت. مردم 14 سال انتظار كشيده بودند. اما درعين حال مردم و دوستان امام نگران جان ايشان بودند چرا كه هنوز دولت دست نشانده شاه سرپا و حكومت نظامي برقرار بود. اما امام خميني تصميم خويش را گرفته و طي پيام هايي به مردم ايران گفته بود مي خواهد در اين روزها سرنوشت ساز و خطير در كنار مردمش باشد.
     دولت بختيار با هماهنگي ژنرال هايزر فرودگاه هاي كشور را به روي پروازهاي خارجي بست اما پس از چند روز تاب مقاومت نياورد و ناگزير از پذيرفتن خواست ملت شد. سرانجام امام خميني بامداد 12 بهمن 1357 پس از 14 سال دوري از وطن وارد كشور شد.
     استقبال بي سابقه مردم ايران چنان عظيم و غيرقابل انكار بود كه خبرگزاري هاي غربي نيز ناگزير از اعتراف شده و مستقبلان را 4 تا 6 ميليون نفر برآورد كردند.
     توضيح: اين مطلب بخشي از يكي از مطالب سايت مركز اطلاع رساني مؤ سسه فرهنگي هنري شهيد آويني است.






• پربازديدها:
» نام نويسي حوزه علميه خواهران جامعه الزهراي قم 21دي ماه آغازمي شود.
» بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کـردم بدیــن پــــارسی
» گردهمایی بزرگان علم بتن درگیلان
» یوفیس ؛ شبکه اجتماعی ایرانیان متولد شد
» پذیرش دانشجو جامعه ‌المصطفی ‌العالمیه
» بزرگترین تونل درون شهری ایران در اصفهان گشایش یافت .
» یک جوان شایسته چه ویژگی‌ها باید داشته باشد؟
» حضور 30 کشور در همایش بانوان محجبه جهان اسلام
» مشكل كمبود روانپزشك در كشور توسط پزشكان خانواده برطرف مي‌شود
» تاريخ سبزوار: تاريخ و مشاهير اسفراين، بيهق، جوين و سبزوار
» چند استفتاء از مقام معظم رهبری در اموربانکی و اعتباری
» راهكارهاي مقابله با عمليات رواني عليه ايران


• در همين زمينه:
» بهانه نمایندگان برای غیبت از نشست‌های علنی مجلس چیست؟
» با 3 میلیون تومان؛ حداقل درآمد،چقدر تا "خط فقر" فاصله داریم؟
» پرونده شکایت دستمزد دوباره به جریان افتاد/ مذاکره کارگران با کمیسیون اصل 90
» ورود مجلسیان به اختیارات رهبری در قانون اساسی!
» رئیس جمهوری: حذف جناح،فکر و اندیشه ممکن نیست/به جای بگیر و ببند،آزادی راگسترش دهیم
» استانهای دارای کمترین و بیشترین نرخ بیکاری
» غیبت نمایندگان مجلس در کشورهای دیگر چقدر است؟
» مجلس و طرح جدید مبارزه با "ماهواره"؛ وکلایی که موکلان خود را "مجرم" می کنند!
» حسین راغفر: آمار انواع و اقسام بیکاری، باید ترسیم و ارائه شود / تردید در نرخ بیکاری 9.5 درصدی!
» سعید لیلاز :عنصر تحریم مشکل اصلی اقتصاد ما نیست بلکه مدیریت ضعیف، ما را به بحران رسانده است
» نشانه‌ای آشکار از جدی نگرفتن بحران آب در کشور!
» 10 نکته درباره نابینایان و عصای سفید

جست و جو


تبليغات